پيشگفتار حاج سيد محمد كاظم طباطبائى مشهور به " سيد يزدى " كه نسبش به إبراهيم الغمر بن الحسن بن الحسن بن علي بن أبي طالب مىرسد در سنه 1247 هجرى قمري 1 در قريه " كسنويه " 2 از قراء أطراف شهرستان يزد متولد شد . وى پس از فرا گرفتن علوم مقدماتى وسطوح فقه وأصول در مدرسه دو منار از كهن ترين مدارس يزد راهى أصفهان شد ونزد شيخ محمد باقر أصفهاني فرزند شيخ محمد تقي صاحب حاشية معالم ونيز حاج محمد جعفر آباده اى به تلمذ پرداخت . در سنه 1281 همراه فرزندان اساتيدش راهى نجف اشرف شد ، ودر اين سال مرحوم شيخ مرتضى انصارى ( قده ) وفات نمود ومتأسفانه سيد يزدى به حضور در درس ايشان موفق نگشت واز حضرات شيخ مهدى جعفري وشيخ راضى نجفي وميرزا محمد حسن شيرازي ( قبل از مهاجرت به سامراء ) كسب فيض نمود وسپس خود به تدريس وتأليف پرداخت . سيد يزدى ، در أدبيات عربى وفارسي صاحب نظر بود وبه هر دو زبان شعر مىسرود . قدرت فقهى أو زبان زد عام وخاص است ولى در قدرت تفريع فروع ونقادى ماهرانه وسيطره كامل بر أبواب وسيع فقه به ويژگى وامتياز نامدار است .

--> 1 . امين ، سيد محسن ، أعيان الشيعة ، ج 10 ، ص 43 ، بيروت ، دار التعارف للمطبوعات ، 1403 ه . ق ، مدرس تبريزى ، محمد على ، ريحانة الأدب ، ج 6 ، ص 392 ، تهران ، 1369 . 2 . قريه كسنويه منتسب به كسنو دختر يزدجرد آخرين پادشاه إيراني است وچون قريه از املاك أو بوده لذا به نام وى ناميده شده است ( أعيان الشيعة ج 10 ص 43 ) . قريه مزبور هم اكنون تقريبا داخل شهر قرار دارد ويكى از محلات به شمار مىرود .